เราพบกันวันฟ้าไม่สดใส                      

แต่หัวใจสู้ต่อไม่ท้อถอย

ยิ่งอาฆาตราษฎรยิ่งรอคอย                   

วิมานลอยไปถึงไหนจะไม่ตาม

แสดงตัวออกมาอย่าหลบเร้น                 

ให้คนเขามองเห็นไม่ต้องห้าม

ความเป็นธรรมต่ำไร้ก็ใจทราม           

หน้ากากงามภิณฑ์พังเพราะรังแก

เหตุไฉนไม่รู้จักความรักชาติ             

เห็นแก่ตัวเด็ดขาดก็เสื่อมแน่

ต่อให้มีพวกขี้ข้าคอยสาระแน                       

ก็ต้องแก่เจ็บตายไปตามกัน

เอาโจรมาทำงานเผาบ้านช่อง            

เอามารมาปกป้องเพราะเสียขวัญ

เอาคนชั่วมาใช้จัญไรพลัน                

เมืองสวรรค์เป็นนรกน่าตกใจ

มีทางเดียวเท่านั้นในวันนี้                

ผ่าทางตันในบัญชีผู้ดีไพร่

ประชาชนจะต้องลุกช่วยปลุกใจ         

ว่าเมืองไทยคือของเราต้องเอามา

บ้านเมืองดีเอาไปย่ำจนต่ำศักดิ์           

เพียงเพราะปักใจจิตริษยา

ไร้ธรรมะไร้คุณธรรม์ไร้จรรยา          

กลียุคเคลื่อนเข้ามาเป็นเพราะใคร

ตาชั่งอันแกว่งไกวในวันนี้                

เพราะมือตีนคอยชี้อยู่ใช่ไหม

ขุนทหารมาคำรามถามคนไทย          

เพราะถูกบีบโดยใครใจรู้ดี

ขอถามว่าอยากเป็นพม่าหรือ             

ประชาชนลุกฮือก็ไล่บี้

ประเทศชาติก็เหมือนคนตั้งต้นดี        

กลับชวนชี้ให้ลงรูเหมือนงูดิน

ชนชั้นกลางตั้งสติดำริหน่อย             

ผู้ดีว่าขี้ข้าพลอยต้องหมดสิ้น

เรียนหนังสือมาก็มากอยากได้ยิน       

ว่ารักถิ่นที่กำเนิดตัวเกิดมา

ฟังชวนเชื่อตอแหลก็แบราบ              

เป็นสาวกสื่อบาปไม่ควรค่า

นั่งสลอนให้เขาครอบเหมือนหญ้าคา  

ทั้งสติและปัญญาหาไม่เจอ

คิดผิดคิดเสียใหม่ไม่สายหรอก          

บ้านเมืองมีทางออกใช่โรคเอ๋อ

เลิกทำตัวเป็นหุ่นยนต์คนละเมอ        

ให้พบเจอสมองเดิมช่วยเติมลง

โลกหมุนไปไกลลับไทยกลับนิ่ง        

เพราะเราขาดคนจริงช่วยเสริมส่ง

เขาต้อนเข้าไพรพนาสู่ป่าดง             

เพื่อดำรงผลประโยชน์ของโคตรมาร

เราเข้าใจแล้วเราไม่เอาแล้ว              

จักสร้างแนวร่วมไปให้ไพศาล

ความจริงวันนี้หนึ่งรายการ               

จะสืบสานงานช้างสร้างบ้านเมืองฯ

                                จักรภพ เพ็ญแข